Söylenen söz, atılan ok gibidir. Yaydan çıktı mı geri dönmez. Sonradan bir düzeltme yapabilir, özür dileyebiliriz. Ama sözün ulaştığı herkese düzeltmeyi ulaştıramayız. Bir iddianın cevabı gelmeden hükme dönüştüğü bugünlerde, konuşmadan önce düşünmenin önemini acilen hatırlamamız gerekiyor.
Stoacı düşünür Marcus Aurelius, sözlerimizin gerekli olup olmadığını tartmayı ve doğru olmayanı söylememeyi öğütler. Silivri Belediyesi hakkında gündeme gelen Sayıştay bulgularını yazarken ben de kendime üç soru sordum. Bu konuyu konuşmak gerekli mi? Söylediklerimiz doğru mu? Sorularımızı nazikçe, muhatabımıza cevap hakkı tanıyarak sorabiliyor muyuz?
AK Parti Silivri İlçe Başkanı Sami Barlas, konuyla ilgili basın açıklamasında Silivri Belediyesine ilişkin 35 Sayıştay bulgusundan söz etti. Bunların bir bölümünü kamuoyunun gündemine taşıdı. Bütünlük taşıyan alımların bölünerek doğrudan teminle yapıldığını, sosyal tesis ve otopark tahsilatlarında görevlendirme ve belge eksiklerinin bulunduğunu, muhasebe kayıtlarında hatalar olduğunu ve kültür varlıklarının korunması için ayrılan katkı paylarının YİKOB'a aktarılmadığını belirtti. Bunların her biri Silivrilinin ödediği, belediyenin tahsil ettiği veya harcadığı parayla ilgili. Elbette konuşmak gerekli.
Barlas'ın açıklaması hangi başlıkların peşine düşmemiz gerektiğini gösteriyor.
Örneğin doğrudan temin konusunda belediyeye sorum şu: Barlas'ın sözünü ettiği alımlar hangileri, hangi tarihlerde ve hangi tutarlarda yapıldı? Birlikte karşılanabileceği belirtilen ihtiyaçlar için ayrı işlemler yapılmasının gerekçesi neydi?
Belediyeden açık bir yanıt gelmediğinde insanlar boşlukları kendi tahminleriyle dolduruyor.
Bu yazımda AK Parti İlçe Başkanı Sami Barlas'ın sorularına yer verdim. Belediyenin vereceği cevaplara da aynı açıklıkla yer vermek isterim. Mümkün olur mu sizce?
Nezaket, zor bir soruyu sormaktan vazgeçmeyi gerektirmiyor. Soruyu açıkça sormayı, eldeki belgenin söylediği kadarını yazmayı ve muhatabın cevabını da aynı dikkatle yayımlamayı gerektiriyor. Silivri Belediyesinden her bulgu için Silivrilinin anlayabileceği bir yanıt bekleniyor.
İşin asıl acı tarafı ne biliyor musunuz? Bu tür eksiklikleri duymaya alıştık. Üstelik kimin yaptığını öğrenince ölçümüz de değişebiliyor. Kendimize yakın gördüğümüzün hatasını doğru, uzak gördüğümüzün doğrusunu yanlış sayabiliyoruz. Bazen siyasi aidiyetimiz, bazen bir beklentimiz ağır basıyor. Aynı soruyu herkese soran, aynı ölçüyü herkese uygulayan kişiye de saf gözüyle bakıyoruz.
İşin asıl acı tarafı ne biliyor musunuz? Sözü geçen eksikliklerin tespiti değil, olmaması şaşırtıcı olurdu. Suistimalleri, yanlışları, eksiklikleri kanıksadık. Ama siyasi angajmanlar ama farklı beklentiler ile kendimize yakın gördüğümüzün hatasını doğru, uzak olanın doğrusunu yanlış kabul edecek kadar derinleşen bir yozlaşma çukurundayız. Bunu mevcut şartlarda hayatta kalma yöntemi olarak benimsemişiz. Öbür türlüsü saflık olarak düşünülmekten geçildi, aptallık olarak değerlendiriliyor.
Doğruluk, dürüstlük, hakkaniyet, hukuk, vicdandan, liyakatten taviz verdiğimiz ve verdirdiğimiz her adımda kazandım, günü kurtardım diye gördüğünüz ne varsa kat bek kat kaybetmişizdir.






