Psikanalize göre, anne ile kurulan sağlıklı ilişki çocuğun gelecekteki karakterini şekillendirir. Sağlıklı bir anne çocuğunu koruyup kollarken; yaralı anne ise neredeyse hayatının her anında çocuğu ile rekabet eder.
Kızıyla rekabet eden bir anne aslında kendi geçmişiyle; kendi yaraları ve olamadığı haliyle rekabet ediyordur. Olamadığı ne varsa ve kızının bunu gerçekleştiğine şahitlik ediyorsa o anları bozmak için elinden geleni yapar. Kızının genç, güzel ve başarılı olmasını tehdit olarak algılayabilir. Evliliğinde mutlu olan kızını kıskandığını hissettirebilir. Ve zamanla tüm güzel ve önemli anları farkında olmadan sabote etmeye başlar. Değersizleştirir, alay eder, eleştirir, itibarınızı kaybetmenize neden olur. Bu duygular zamanla kişinin yetersiz hissetmesine neden olur. Ama aslında bu yetersizlik duygusu anneye aittir.
Narsisistik kişilik yapısına sahip anneler benmerkezci ve yargılayıcıdır. Çıkarları için yalan söylemeye ve gerçekleri çarpıtmaya eğilimlidir. Çocuklarının ihtiyaçlarını, duygularını ve seçimlerini manipüle eder. Onun istekleri dışında gelişen veya kontrol edemediği durumlarda da kızını suçlar ve cezalandırır. Çocukları arasında ayrımcılık yapar; ev içinde gruplar ve düşmanlıklar yaratır. Kızının babasıyla güçlü bağ kurmasını tehdit olarak algılar, kıskanır. Eşini ve erkek çocuklarını kızından uzaklaştırmak için elinden geleni yapar; çünkü kızıyla rekabet içindedir.
Bu evlerde baba çoğunlukla iyi niyetli ama pasiftir. Annenin manipülasyonlarına ve saldırılarınakarşı koyamaz ve çocuklarını bundan koruyamaz. Sürekli eleştiri, utandırma ve dışlanma, kız çocuğunun özgüvenini erken yaşlardan itibaren kemirmeye başlar. Kendi duygularına güvenemez. Annesinin hiçbir zaman memnun olmamasının, kötü hissetmesinin ve hastalanmasının kendi suçu olduğuna inanır.
Böyle bir anneye sahip olan kişi zamanla kendisinde bir sorun olduğunu, annesi tarafından sevilmeye layık olmadığını ve reddedildiğini düşünür. Karakterinin şekillenmeye başlamasıyla birlikte suçluluk, düşük özsaygı, kendini geri çekme gibi duygular yoğun bir şekilde başlar. Kısacası parlamaktan korkan bir bireye dönüşür.
Sorunun kendisi olmadığını anladığında özgürleştiğini fark eder insan…
İstismarcısının kendi ebeveynin olduğunu kabul etmek kolay değildir. Bunu fark etmek ve buna bir son vermek uzun ve zorlu bir süreçtir. Ama sonunda kişi ebeveynine sağlıklı sınırlar çizmeyi, kendisindeki olumsuz duyguları olumluya çevirmeyi ve parlamayı başarabilir.
Tüm bunlar zor değişimlerdir; acıtır, zaman ve emek ister. Fakat sonuç, yaşamda ilk kez narsisistik anneyi gerçekten hayal kırıklığına uğratmak ama aynı zamanda kendi benliğini ve gelecek kuşakları kurtarmaktır.
