2004–2009 yılları arasında Silivri Belediye Başkanlığı görevini yürüten Hüseyin Turan, 2026 yılına girerken kaleme aldığı mektupta; Silivri'yi yalnızca yönetilen bir kent değil, korunması gereken bir emanet olarak tanımladı. Turan, şehirlerin betonla değil; vicdan, emek ve adaletle büyüdüğünü vurguladı.
2004–2009 Dönemi Silivri Belediye Başkanı Hüseyin Turan, 2026 yılına girerken Hürhaber'in teklifi ile Silivri'ye hitaben anlam yüklü bir mektup kaleme aldı. Yıllar önce üstlendiği belediye başkanlığı görevini “emanet” olarak tanımlayan Turan, mektubunda Silivri'nin hafızasına, emeğine ve insanına sahip çıkılması gerektiğini vurguladı. Turan, “Şehirler betonla değil; alın teri, vicdan, adalet ve sevgiyle büyür” sözleriyle, 2026'ya ve geleceğin yöneticilerine güçlü bir hatırlatmada bulundu.
TURAN: SİLİVRİ BANA EMANET EDİLMİŞTİ
İşte Turan'ın 2026 yılına yönelik yazmış olduğu Silivri mektubu: “Sana bu mektubu; zamanın sessizce akıp gittiği, geride kalan her yılın insanın yüreğinde bir iz bıraktığı bir yerden yazıyorum. Yıllar geçiyor… Ama bazı şehirler vardır ki, insanın kalbindedir. Silivri'm benim için işte öyle bir şehir.
Bir dönem bu kentin belediye başkanlığını yaptım. Ama aslında olan şuydu:Silivri bana emanet edildi.
Sokaklarıyla, çocuklarıyla, sabahın erken saatlerinde işe giden emekçileriyle, akşamüstü sahilde soluklanan yaşlılarıyla… Hepsiyle birlikte.
“SİLİVRİ'NİN “OLMAZ” DENİLENİ BAŞARABİLECEĞİNİ, GÖSTERMEK İSTEDİK”
Görev yaptığımız yıllarda yalnızca yollar, binalar, tesisler yapmadık. Bir kentin kendi geleceğine inanmasını istedik. Silivri'nin “olmaz” denileni başarabileceğini, ihmal edilmişliğin kader olmadığını göstermek istedik. Çünkü biliyorduk; bir şehir ancak kendine güvenirse ayağa kalkar.
2026, sana baktığımda hâlâ aynı dileğim var:Bu kentin hatıralarını incitme.Emeği unutturma.Yapılanları yok sayarak değil, üzerine koyarak yol al.
“ŞEHİRLER, ALIN TERİYLE, VİCDANLA, ADALETLE VE SEVGİYLE BÜYÜR”
Unutma; şehirler yalnızca betonla büyümez.Şehirler, alın teriyle, vicdanla, adaletle ve sevgiyle büyür.
Bir kaldırım taşında, bir parkta, bir okul yolunda bile insanların duası vardır.
Biz Silivri'de;
- geceleri uyumadan düşünülen projelerin,
- kâğıt üzerinde değil sahada karşılığı olan planların,
- “bir gün lazım olur” denilerek atılan sağlam temellerin hikâyesini yazmaya çalıştık.
Belki her şey kusursuz değildi. Ama niyetimiz temizdi.Hesabımız bu kentin yarınıydı.Ve en büyük kaygımız, çocuklarımıza mahcup olmamaktı.
“2026,BU KENTİN KALBİNİ KIRMA”
2026, senden isteğim şudur:Silivri'yi yorma.İnsanını küstürme.Ve bu kentin kalbini kırma.
Eğer bugün hâlâ bu şehirde sabahlar umutla başlıyorsa,eğer insanlar hâlâ “bizim Silivri” diyebiliyorsa,bil ki bu, bir zamanlar bu kente sadece yönetici değil, gönül bağıyla bağlı olanların bıraktığı izdir.
“SİLİVRİ, İYİ BAKILMAYI HAK EDEN BİR ŞEHİRDİR”
Bu mektup bir hatırlatmadır.Ama en çok da bir duadır.Yolun açık olsun 2026.Silivri'ye iyi bak.
Çünkü Silivri, iyi bakılmayı hak eden bir şehirdir.
Bu şehir sana emanet 2026; emanete sadakat ise en büyük imtihandır.”
